Rationeel Onderwijs

Geplaatst op 8 februari 2018 door

Tijdens de Haagse Verlichtingsborrel op maandagavond 12 februari 2018 spreekt Hans de Vries over Rationeel Onderwijs.

Tijdens zijn schrijf/onderzoeksproject ‘openbaar onderwijs voor iedereen’ stuitte Hans de Vries op het concept van Rationeel Onderwijs. Al in 1892 schreef de redactie van De Dageraad (voorganger van vereniging De Vrije Gedachte) een pamflet over het ‘Alzijdige onderwijs’ van Paul Robin (1837-1912). In 1910 streefde de sectie Holland van de Internationale Bond van Rationalistische Opvoeding ernaar om op basis van de pedagogische ideeën van Francisco Ferrer (1859-1909) zijn opvattingen over de ‘Moderne School’ vorm te geven. In ‘Raising Freethinkers’ worden gelijkwaardige opvoedingsprincipes uitgewerkt door van Dale McGowan (2009). Hans de Vries zal de verschillende principes verweven tot een pleidooi voor religieus neutraal onderwijs. De moeite waard voor iedereen die interesse heeft in opvoeding en educatie van kinderen tot kritisch onafhankelijk denken en bewust zelfstandig handelende individuen.

Klik hier voor meer informatie.




12 reacties “Rationeel Onderwijs”


  1. Hans Velderman schreef:

    Ik heb geen idee hoe deze avond is verlopen? Rationeel onderwijs? Ratio? Verstand ofwel de rede.
    Rationeel denken, wordt vaak 1 op 1 vergeleken met logisch denken. Hoeveel mensen op de aardkloot denken logisch? Sterker nog, hoeveel mensen zijn (gezien hun hersenfunctie en – samenstelling) in staat rationeel ofwel logisch te denken?
    Hoeveel mensen vallen er buiten de onderwijsboot?
    De alfa’s en de gamma’s?
    Slechts de beta’s blijven over! Geen dichters meer, geen poëzie, geen muziekanten, toneel- en kleinkunstenaars.
    Op taalgebied slechts mensen als Wittgenstein, etc.
    Grote denkers weliswaar maar emotie en religie verdwijnt in de massa die het niveau van het rationele onderwijs niet haalt.
    Zowel wiskunde als godsdenken zijn door menselijke breinen verzonnen constructies om naar de wereld te kijken.
    Beide veroorzaken rampen. Atoombommen en slaafse volgzaamheid.

  2. Toon Swinkels schreef:

    Als men het over rationeel onderwijs heeft dan zou ik bijna denken dat er ook irrationeel onderwijs bestaat?

  3. Hans Velderman schreef:

    Wiskunde komen we nergens in het wild, de natuur tegen. Geen (lees geen enkel) mens werd plots geconfronteerd met wiskunde. Geen aanraking, gevoel, reuk, tast, gehoor en in smaak ooit (lees vanaf het ontstaan der levende en dode materie) .
    Dat wil zeggen dat wiskunde een in menselijk brein ontstaan fenomeen is om de wereld logisch te beschouwen
    God ofwel het godsbesef! God zie je en hoor je nergens in onze wereld, geen reuk, smaak en
    geen enkel tastbare realiteit.
    Als je beweert, dat God niet bestaat, dan bestaat
    wiskunde ook niet.
    Immers als wiskunde bestaat buiten het brein van levende wezens? Dan en slechts dan alleen, moet er een reële entiteit van wiskunde in deze wereld aanwezig zijn.
    zijn.
    En ????!!!! Die bestaat aantoonbaar niet!

  4. Toon Swinkels schreef:

    @Hans Velderman #3,
    Ik vraag mij af of u er mee weg komt als u boodschappen doet en bij de kassa en zegt dat u niet wilt betalen omdat u niet in wiskunde gelooft. Of als de deurwaarder op de stoep staat omdat u de huur of de hypotheek niet betaald heeft. Of geen belasting heeft betaald omdat wiskunde niet bestaat volgens u.

  5. Hans Velderman schreef:

    (4)!Volgens mij mist u de essentie!
    Neem ik u niet kwalijk. Hoop dat het verder goed met u gaat.

  6. Toon Swinkels schreef:

    @Hans Velderman,
    God komen we ook nergens tegen in de natuur.
    Uw vergelijking tussen god en wiskunde loopt derhalve mank.
    Wiskunde is een rekenmethode waarmee we bruggen en huizen kunnen bouwen, financiële systemen en elektronische apparaten kunnen maken.

    Met mij gaat het verder wel goed, carnaval is voorbij.
    Ik hoop dat het ook goed gaat met u.
    Mvg

  7. Toon Swinkels schreef:

    Wiskundig gezien ben ik maar een koekebakker. Joop Dorrepaal is daar vele malen beter in en hij heeft dat al vaak uitgelegd en laten zien.

  8. joop dorrepaal schreef:

    @ #3:

    Nee, maar de taal komen we ook ” nergens in het wild, de natuur tegen”. Toch is de natuurlijke taal een logisch systeem van klanken en symbolen net zoals de wiskunde dat is. In de laatste kunnen we zeggen: “de integraal van nul tot pi gedeeld door twee van de sinus van één gedeeld door x”; we kunnen dat – veel efficiënter – ook in een paar krachtige korte symbolen op een stuk papier schrijven of op het schoolbord kalken. Ieder die de wiskundige taal spreekt zal onmiddellijk begrijpen wat er bedoeld wordt. Alleen zijn we bij de wiskunde iets rigoureuzer te werk gegaan en we dulden geen dubbelzinnigheden of onduidelijkheden. In de gesproken en geschreven natuurlijke taal bestaat die exactheid niet. Dat heeft een praktische oorzaak of reden: ieder beschikt – afhankelijk van intelligentie en eruditie – in principe over een eigen woordenschat en heeft een eigen beheersing van de taal. Dat maakt dat je het gebruik ervan afstemt op je gesprekspartner, dat er veel redundantie is en dat er een inherent vermogen is om gemaakte fouten van de ander toch te corrigeren. In de wiskunde is/wordt het communicatiemiddel zodanig opgezet dat er geen misverstand kan ontstaan omtrent de over te dragen boodschap. Maar de wiskunde is gewoon een taal waarin problemen uit de werkelijkheid kunnen worden besproken, zoals bijvoorbeeld die 3-4-5 driehoek van de timmerman/metselaar waar ik onlangs de heer Poort nog aan herinnerde.
    Je zou de wiskunde het gebruik van abstracties kunnen verwijten, maar de natuurlijke talen staan daar ook bol van in de vorm van beeldspraken. Op zich bevat deze laatste zin daarvan al de nodige voorbeelden…

    In de wiskunde kun je altijd terugvallen op iets uit de realiteit, dat zie ik bij God nog niet zo snel gebeuren.
    In de natuurlijke taal communiceren we over de dingen om ons heen en over wat er gevoelsmatig in ons omgaat. De wiskunde heeft echt betrekking op de dingen om ons heen, ook al waren ze ooit of zijn ze nog altijd voor ons verborgen. En… we kunnen in de wiskunde altijd de stap(pen) naar die realiteit maken. Dat zie ik bij God, of liever de taal waarin we het over het “fenomeen God” hebben nog niet zo “een twee drie” gebeuren.

  9. Hans Velderman schreef:

    (8) Vraag ik mezelf steeds af, kom ik God in het wild tegen? Soms zien een paar mensen iets wat aan miljarden mensen, die er deel van uitmaken, verborgen blijft. Bijvoorbeeld; Mendel en Darwin, genetica en evolutie. Dat wil niet zeggen dat het voordien niet bestond.
    Of levende organismen en datgene waaruit ze zijn opgebouwd. Dode en levende materie ziet er hetzelfde uit onder een microscoop.
    Wat is leven precies? Natuurlijk kun je een aantal uiterlijk waarneembare kenmerken opsommen maar de kern is moeilijk te benoemen. Heeft misschien met God te maken?
    En taal? Die komen we overal in het wild tegen. Communicatie tussen levende organismen kun je in het wild overal waarnemen. Geluid (horen), gebaren (zien), aanraking (gevoel), chemie (reuk en smaak).

  10. Toon Swinkels schreef:

    Mensen denken dat ze slim zijn omdat ze (menen te) kunnen communiceren.
    Maar vaak begrijpen ze elkaar niet ondanks de grote woordenschat die ze ter beschikking hebben. Ook hier zie ik dat mensen elkaar soms niet begrijpen, ondanks het grote beschikbare vocabulaire.
    We kunnen een voorbeeld nemen aan de dieren. Voorbeeld: wist je dat katten alleen naar mensen miauwen? Katten onderling maken gebruik van heel andere communicatietechnieken.

  11. joop dorrepaal schreef:

    @ #9:

    Meneer Velderman,

    Op de bekende wijze maar weer:

    (8)
    V1: Vraag ik mezelf steeds af, kom ik God in het wild tegen?

    D1: je kunt je ook tijdens een boswandeling voortdurend afvragen: “kom ik kabouters tegen?” Leg eerst maar eens uit waardoor het komt dat je jezelf met die vraag pijnigt. Is dat toch niet cultureel bepaald…?

    V2: Soms zien een paar mensen iets wat aan miljarden mensen, die er deel van uitmaken, verborgen blijft. Bijvoorbeeld; Mendel en Darwin, genetica en evolutie. Dat wil niet zeggen dat het voordien niet bestond.

    D2: Ja, als de theepot op de granieten keukenvloer in scherven valt doordat je hem per ongeluk van het aanrecht stoot, kun je – culturele reactie – in de keukenkastjes gaan kijken of je daar ergens God ziet zitten. Newton zocht een eenvoudiger verklaring (Ockham, weet u wel?). En dan blijkt dat in ieder geval die (materiële) zwaartekracht “voordien ook al bestond”.
    Al dat gezoek naar God lijkt om te beginnen cultureel bepaald te zijn (onderschat de werking van de cultuur niet: die is – psychisch gesproken – te vergelijken met de zwaartekracht; voor de meeste mensen is de cultuur een zwart gat waaruit ze nooit zullen ontsnappen). En verder spruit het – grof uitgedrukt – voort uit geestelijke luiheid: de weerstand om creatief om te gaan met het probleem en het van alle kanten te benaderen. Denken kost veel energie, de evolutie (voor de gelovige: God) verbiedt ons energie te verspillen. (Niets mis met het principe van de luiheid). Maar je moet kunnen leven met het feit dat je – zolang dat niet urgent is – ergens geen verklaring voor vindt. Als er werkelijk kabouters in het bos zitten zullen ze vroeg of laat wel zichtbaar worden; het zal alleen vergen dat we op het juiste waarnemingspunt zijn gaan staan. Maar als de tijd daar is, zal het gebeuren.
    Verder is te overwegen de regel toe te passen die ik vroeger in mijn dagelijkse praktijk (en privé nog steeds) ook toepaste: als iemand informatie wil hebben is de vraag gerechtigd welke beslissing hij gaat nemen op basis van die informatie. (zie ook D4) Welke beslissing denkt iemand te nemen op grond van het feit dat hij antwoord gekregen heeft op de vraag of God nu wel of niet bestaat? (Bij alle antwoorden die je daarop kunt krijgen zal blijken dat die existentie helemaal niet cruciaal is!) Eerlijk gezegd denk ik dat de kwestie van dat bestaan net zo relevant is als de existentie van die kabouters.

    V3: Of levende organismen en datgene waaruit ze zijn opgebouwd. Dode en levende materie ziet er hetzelfde uit onder een microscoop.
    Wat is leven precies? Natuurlijk kun je een aantal uiterlijk waarneembare kenmerken opsommen maar de kern is moeilijk te benoemen. Heeft misschien met God te maken?

    D3: En deze laatste is dus weer typisch de vraag waarmee je in het zwarte gat van de cultuur dondert. Maar ja, het bedenken van het experiment, het inrichten van een laboratorium, het opstellen van de instrumenten, het aanmaken van de preparaten en het doseren van de chemicaliën is vele malen vermoeiender. Maar het vergt nu eenmaal enige energie om uit de buurt van een zwart gat te blijven.

    V4: En taal? Die komen we overal in het wild tegen. Communicatie tussen levende organismen kun je in het wild overal waarnemen. Geluid (horen), gebaren (zien), aanraking (gevoel), chemie (reuk en smaak).

    D4: De taal – in welke vorm dan ook – zou je abstract bezien kunnen zien als een instrument om zonder lijfelijk contact een ander te manipuleren; hem te laten doen wat jou het beste uitkomt of hem informatie te ontfutselen waarmee jij je voordeel kunt doen. Uiteindelijk niet meer dan een andere vorm van trekken, duwen, schoppen of slaan.

  12. Hans Velderman schreef:

    (11) Het zoeken naar God lijkt cultuurbepaald. Hoewel mensen beweren dat je verschillende culturen van elkaar kunt onderscheiden, hebben ze allen 1 gezamenlijk deel. Er is geen enkele cultuur bekend zonder eoa God of goden. Het lijkt erop dat het een typisch menselijke gedachte is. Van andere levende wezens weten we dat niet.
    In het geval van kabouters is dit niet het geval. Vooral de Westerse mensen geloven daar sterk in. Met name de Ieren leven in de veronderstelling dat kabouters (lepreshauns) bestaan.
    Verder in enkele delen van Nederland, ze hebben er zelfs wetgeving die het werpen van dwergen verbiedt.




Reageer