Nog steeds vast aan de kerk

Geplaatst op 16 april 2018 door

Als eerstejaarsstudent kreeg ik onverwacht bezoek van een geestelijke. Hij had van de overheid doorgekregen dat ik me in zijn parochie had gevestigd. Ik vond het toen (1962) al gortig dat het Rijk bijhield waar kerkleden zich ophielden. Nu meende ik dat de overheid die ‘verplichting’ allang had afgekocht door aan de kerken een miljoenensubsidie te geven om een eigen ledenadministratie op te zetten, maar nu blijkt (Algemeen Dagblad 15-4-2018) dat zij de verhuisberichten van de 5 miljoen Nederlanders die officieel nog tot een kerkgenootschap behoren, gewoon met de kerken deelt. De organisatie Privacy First vindt dat de overheid meteen moet stoppen met deze schending van de persoonlijke sfeer. Maar de overheid moet gewoon stoppen met deze bevoorrechting van religie. Deze onrechtmatige begunstiging kan worden toegevoegd aan de 15 gevallen in de DVG-brochure DVG-brochure ‘Houd het geloof erbuiten’ van 2014 (herdruk 2018).
De vorige regering en het parlement hadden eindelijk besloten dat er een einde moest komen aan die misstand, maar in het nieuwe kabinet laten VVD en D66 laten zich door de Christen Unie gijzelen; er moet een overgangsregeling worden ontworpen. Met andere woorden: er verandert niets..




4 reacties “Nog steeds vast aan de kerk”


  1. Aart Tuynman schreef:

    Het feit dat de kerken en de christelijke partijen zo graag de gegevensuitwisseling tussen de overheid en de kerken (middels de SILA) willen behouden, is eigenlijk een teken van zwakte. In Nederland moet iedere organisatie zijn eigen ledenadministratie bijhouden, geen enkele krijgt daarbij dergelijke hulp van de overheid. Bijna ieder organisatie slaagt er kennelijk in om hun ledenadministratie op orde te houden.

    Alleen de kerken niet, die leunen nog steeds op de overheid. Als mensen die officieel lid zijn van een kerk bij een verhuizing hun nieuwe adres niet aan de kerk doorgeven, dan betekent dat gewoon dat ze de kerk niet meer belangrijk vinden en geen band met die kerk meer voelen. Het wordt hoog tijd dat de kerken en christelijke politieke partijen dat gewoon een keer gaan inzien.

  2. Aart Tuynman schreef:

    Mijns inziens is het grootste probleem aan de verstrekking van persoonsgegevens aan de SILA iet eens zozeer dat het een schending is van de scheiding tussen kerk en staat, maar dat het ook gebeurt met gegevens van mensen die dat helemaal niet willen, en op een of andere manier toch bij hun registratie toch een zogenaamde SILA-stip hebben, zonder dat ze dat weten.

    Er zijn best wel veel mensen die op een of andere manier geregistreerd staan als lid van een kerk, omdat ze bij hun geboorte door hun ouders gedoopt zijn, maar verder niets meer aan het geloof doen en geen enkele binding meer met de kerk hebben. Zonder dat ze zich ervan bewust zijn, hebben ze een SILA-stip bij hun registratie. Ze komen er pas achter als ze bijvoorbeeld verhuisd zijn en er ineens een brief van de kerk (vaak met acceptgiro) op de deurmat ligt. Dan vragen ze zich af hoe de kerk ineens aan hun nieuwe adres komt, want dat wordt in die brief natuurlijk niet uitgelegd. Veel mensen weten dan nog steeds niet dat ze bij de gemeente met SILA-stip geregistreerd staan, en de mensen die dat wel weten, nemen vaak niet de moeite om naar de dienst burgerzaken van de gemeente te gaan met het verzoek om die SILA-stip te verwijderen, want rondom een verhuizing, huwelijk of geboorte van een kind heb je meestal andere zorgen aan je hoofd.

    Het systeem zou nog enigszins te verteren zijn als er duidelijke garanties zijn dat er geen gegevens doorgespeeld worden van mensen die dat niet willen. Die garanties zijn er op dit moment absoluut niet.

  3. Jan Willem Nienhuys schreef:

    Op https://nl.wikipedia.org/wiki/Stichting_Interkerkelijke_Ledenadministratie
    staat nog wat meer uitleg.

    Onder meer dat men gewoon aan het desbetreffende kerkgenootschap
    kan meedelen geen lid meer te willen zijn.

  4. Aart Tuynman schreef:

    Je kan inderdaad gewoon aan het desbetreffende kerkgenootschap aangeven dat je geen lid meer wil zijn. Je kunt ook gewoon aan de dienst burgerzaken van de gemeente doorgeven dat je de SILA-stip bij je registratie verwijderd wil hebben. Dat kan allemaal en dat is allemaal in principe zo gebeurd.

    Het probleem is echter dat veel mensen niet weten hoe dat werkt. Als je een verhuizing doorgeeft aan de dienst burgerzaken van de gemeente, dan wordt er niet gevraagd of je een SILA-stip bij je registratie wil hebben. Mensen merken pas dat de kerk je nieuwe adres heeft als het al te laat is, dus als er ineens een brief van de kerk op de deurmat ligt. Daarin legt het kerkgenootschap niet uit hoe ze ineens aan je nieuwe adres komen. Ze leggen natuurlijk ook niet uit dat je je gewoon kunt afmelden als lid van de kerk. Ze leggen natuurlijk ook niet uit dat je bij de dienst burgerzaken van de gemeente de SILA-stip kunt laten verwijderen.

    Maar de kerk stuurt wel een acceptgiro in de hoop dat je geld overboekt. En ik heb een vermoeden dat een heleboel mensen op zo’n moment denken dat ze daar inderdaad toe verplicht zijn en geld overboeken, zoals er (het is echt waar!) ook ondernemers zijn die spookfacturen betalen voor goederen of diensten die ze nooit afgenomen hebben. Dat zijn praktijken die je ziet bij televisieprogramma’s als Opgelicht, maar daar bedienen kerkgenootschappen zich dus ook van.




Reageer